علوم پزشکی تنها شامل طب کلاسیک دانشگاهی  معروف به طب اورتودوکس نیست، امروزه دیگرتکیه براستفاده ازداروهای شیمیایی ویا عملهای جراحی جهت دستیابی به تندرستی و سلامتی کاهش یافته است.دنیای کنونی بتدریج به شیوه های قدیمی وسنتی گرایش می یابد.روشهای درمانی کهن که ازسالهای گذشته بجای مانده اند ولی هنوزتوجیه وتفسیرعلمی نیافته اند رابطورعمده تحت عنوان طب مکمل و جانشین می نامند.ازآنجائیکه بسیاری ازاین روشها درروشهای درمانی سنتی ملل دنیا قرارمی گیرند بعضا می توان آنها را طب سنتی نیزنامید.گرچه بسیاری ازروشهای طب مکمل عملا پدیده های نوینی محسوب می شوند نظیرهیپنوتیزم ویا ان ال پی.

طبقه بندی روشهای طب مکمل کارچندان ساده ای نیست اما می توان تمام این روشها رادرپنج دسته کلی ذیل تقسیم نمود:

 

سیستم طب جانشین: نظیر طب سنتی هندوها( آئوروداطب سنتی چینی ، هومئوپاتی ، طب سنتی اسلامی و طب ایرانی

مداخلات جسم وذهن : همچون بیوفیدبک، هیپنوز، دعا ، مراقبه

درمانهای مبتنی بربیولوژی : مثل رژیم درمانی، طب گیاهی، ماکروبیوتیکها ، میوه خواری

شیوه های دستمالی ومبتنی برجسم : چیروپراکتیک، ماساژدرمانی، درمان کرانیوساکرال ، حجامت ، بادکش

درمانهای انرژی : لمس درمانی، گیگونگ ،انرژی درمانی، ریکی

امروزه بسیاری ازروشهای طب مکمل وجانشین بشدت مورد توجه قرارگرفته است.دست کم مواردی ازبیماریها بکمک هیپنوتیزم ، طب سوزنی ، گیاه درمانی های سنتی ، عسل، نیش حشرات ، روزه ، بادکش سرد و امثالهم درمان می شوند.شاید یکی ازعلل بسیارمهم گرایش مردم به استفاده ازروشها ی مزبور، ترس ازداروهای شیمیائی و عوارض آنها و تقریبا فقدان عارضه برای روشهای طب مکمل و جانشین می باشد.

معتقدند هریک ازروشهای طب مکمل که بتواند مبانی علمی خودرانشان دهد آنگاه درزمره طب کلاسیک اورتودوکس قرارخواهد گرفت.